Kilka porad dotyczących montażu gontów bitumicznych

Jednorodność dachówek

Chociaż wydawać by się mogło, że przedmioty produkowane seryjnie są identyczne, nie zawsze tak jest. Jeśli chodzi o gonty bitumiczne, może okazać się, że dachówki z różnych partii produkcyjnych mogą różnić się od siebie uziarnieniem posypki mineralnej, a nawet kolorem. Dlatego też nie powinno się montować gontów z różnych partii na jednym dachu. Jeśli taka sytuacja ma miejsce, należy montować gonty naprzemiennie z różnych paczek.

Składowanie gontów

Gonty bitumiczne powinno się przechowywać w miejscach chłodnych i suchych, posypką mineralną do góry. Absolutnie nie powinny oczekiwać na montaż bezpośrednio na słońcu ani w ciepłym pomieszczeniu. Nie powinno się również umieszczać palet jedna na drugiej.

Wbijanie gwoździ

Dokładne przybicie gwoździ ma ogromny wpływ na trwałość pokrycia. Łeb gwoździa powinien być dobity szczelnie do górnej krawędzi dachówki i nie powinien jej uszkadzać. Do przybicia dachówki powinno się używać od 4 do 6 gwoździ, stosując się do instrukcji producenta. Gontów nie montuje się w temperaturach poniżej +5°C.

Pas startowy

Krycie dachu rozpoczyna się od okapu. Jedną z metod jest ułożenie gontów noskami ku górze i przyklejenie odwróconych gontów klejem oraz przybicie gwoździami. Niektórzy producenci oferują samoprzylepne dachówki startowe, które przykleja się do blachy okapowej przy pomocy kleju dekarskiego.

Wentylacja

Należy pamiętać o wentylacji dachu, by mógł on odprowadzać nadmiar pary wodnej. Pomiędzy warstwą izolacji termicznej a deskowaniem należy utworzyć pustkę wentylacyjną o wysokości co najmniej 4 cm oraz wykonać otwory wlotowe pod okapem i wylotowe w kalenicy lub na połaci dachu. Otwory powinny być zabezpieczone siatką, by nie dostawały się do nich owady.

Jak prawidłowo obrabiać detale dachowe przy gontach bitumicznych?

Samo ułożenie gontów na połaci to nie wszystko – równie istotne jest staranne wykonanie obróbek blacharskich w miejscach newralgicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na kominki, okna dachowe, narożniki i pasy przy ścianach. W tych strefach gonty bitumiczne powinny być podklejone masą uszczelniającą oraz dodatkowo przybite gwoździami w zagęszczonym rozstawie. Niedokładne wykończenie tych miejsc to najczęstsza przyczyna przecieków, które ujawniają się dopiero po kilku sezonach eksploatacji dachu.

Jakie podłoże jest wymagane pod gonty bitumiczne?

Gonty bitumiczne wymagają pełnego, sztywnego poszycia, w odróżnieniu od pokryć stosowanych na łatach. Właściwe podłoże to warunek konieczny trwałości całego układu dachowego. Jako poszycie stosuje się najczęściej:

• sklejkę wodoodporną o grubości minimum 12 mm,
• deski pełne układane bez szczelin większych niż 3 mm,
• płyty OSB klasy 3, odporne na wilgoć,
• sztywne płyty izolacyjne z wbudowaną warstwą nośną, stosowane w dachach płaskich.

Przed ułożeniem gontów na poszyciu montuje się podkład, najczęściej samoprzylepną membranę bitumiczną lub papę podkładową, która stanowi dodatkowe zabezpieczenie przed wodą w przypadku cofania się wody pod pokrycie podczas oblodzenia okapu.

Czy gonty bitumiczne wymagają konserwacji po montażu?

Gonty bitumiczne należą do pokryć o bardzo niskich wymaganiach eksploatacyjnych, jednak całkowite zaniedbanie przeglądu może skrócić ich żywotność. Zaleca się regularne kontrole dachu, szczególnie po sezonie zimowym i burzach. W ramach przeglądu warto sprawdzić:

• stan posypki mineralnej – jej nadmierne ubytki sygnalizują starzenie się gontu,
• szczelność obróbek blacharskich przy kominach i oknach,
• drożność rynien i systemów odwadniania, które zapobiegają zastojom wody,
• ewentualne odwinięcia lub pęcherze na powierzchni gontów, będące skutkiem błędów montażowych lub złego składowania.

Systematyczna kontrola pozwala wykryć usterki na wczesnym etapie i uniknąć kosztownych napraw konstrukcji dachu.